'Welzijn of geluk van een persoon hangt af van de externe omgeving (werk, sociale zekerheid, transport, …) maar niet helemaal, zelfs niet hoofdzakelijk. Het komt hoofdzakelijk van binnenuit de persoon. Moet de partij zich niet afvragen wat het met deze vaststelling kan doen?

Er is meer en meer wetenschappelijke kennis voorhanden over wat mensen gelukkig maakt. Deze kennis gaat niet alleen over de externe omgeving, maar vooral over de innerlijke werking van het lichaam en de hersenen. De wetenschap is geevolueerd van het proberen te genezen van zieke personen, naar het verbeteren van de levenskwaliteit van gezonde personen. Deze nieuwe kennis is eigenlijk a-politiek, maar sluit weldegelijk vooral aan bij een sociale visie over de maatschappij.

Het thema is heel populair. Boekenwinkels liggen vol met nieuwe populaire vertalingen van wetenschappelijke vaststellingen over geluk, en dit niet alleen bij ons maar in alle buurlanden. De mensen zijn er dus mee bezig.

De socialistische partij moet dichter bij de mensen staan, zeer zeker, maar toch ook vooral aan de basis werken en preventief. De jongeren moeten de middelen krijgen het niet alleen goed te doen in de externe omgeving, maar ook in hun interne omgeving. Ze moeten de middelen krijgen zichzelf te leren kennen en aan zichzelf te kunnen werken. Dit zal hen helpen het goed te doen in de externe omgeving, de maatschappij. Mensen die zichzelf goed kennen, kunnen hun levenskwaliteit sterk verbeteren, wat positieve gevolgen heeft voor de maatschappij in het algemeen. Levenslang leren over zichzelf. In andere landen is men er al mee begonnen.

Een voorbeeld http://www.ggs.vic.edu.au/Positive-Education/Overview.aspx

Echter, de nieuwe wetenschappelijke vaststellingen over de fysieke en emotionele werking van ons lichaam kan niet verworven worden in het gezin alleen. Er is veel wetenschappelijk kennis voorhanden, en deze kennis kan alleen verworven worden door veel zelfstudie of via het onderwijs.

In de onderwijsnota van Pascal Smet is er echter weinig over te vinden. Alleen is er aandacht voor sport. Dit is een goed punt omdat het een van de middelen is om zichzelf als persoon in betere fysieke en mentale gezondheid te houden, maar er zijn veel veel meer middelen/kennis voorhanden dan dat.

Het gezin versterken, volledig mee akkoord, maar vele gezinnen gaan net stuk op gebrek aan emotionele kennis van zichzelf en de andere personen. Versterk het gezin, maar geef de mensen (jongeren) de middelen om hun emotionele vaardigheden te verbeteren. Het ene vult het andere aan.

Rigo

Het mogelijk maken van een gezond gezinsleven is inderdaad heel erg belangrijk. Ik wil dat op geen enkele manier relativeren. Maar er zijn in onze maatschappij steeds meer singles die het op hun eentje moeten rooien: een appartementje vinden waarvan je de huur van één loon kan betalen, en als je iets koopt een lening vastkrijgen, die lening ook op je eentje kunnen blijven afbetalen ... in een tijd waarin vast werk als een naïeve illusie wordt afgedaan, maar vaste afbetaling wel als de evidentie zelve....

Het hart van een gezin is zeker belangrijk. Dat is de bron waarop men een geheel leven kan verder bouwen. De ontgoocheling die men kan ervaren van degenen die buiten het gezin staan kunnen zo groot zijn dat men zich nietig en klein voelt.
Ik werk jarenlang aan mezelf om mij mens zijn te verbeteren.
Ik wens mijn kunnen niet te niet te doen door gezegden van anderen.
Men kan ziektebeelden krijgen door onrechtvaardigheden van anderen. Spijtig genoeg. Liefde is de bron van het leven.

zo kan men het stellen dat men van thuisuit mee krijgt hoe men met menssen leert omgaan en sammen leven ook in je oplijding op school en dan wordt je houder en ondervind je dat het anders is hard en reuw en in de maatschapij zoals ze nu is ieder voor zich zelfs somigen kennen hun gebuur niet waar is er dan nog een sammenleven ieder gelijk voor de wet dan kan er beeter schap zijn maar daar wordt er ook al gefaald geld is macht en daar gaat het om éérst daar wat aan werken en dan mischin verhandering